ن و القلم وما یسطرون ...

طنزهای یک بنده خدا
 
باجی قارداشلار ! هارای !!!
ساعت ۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٤/٩  

از ارکان فرهنگ و ادبیات هر قومی ، فرهنگ فولکولریک ( مردمی ) آن قوم می باشد . و از ارکان فرهنگ مردمی که غالبا به صورت شفاهی و سینه به سینه ، ساری و جاری می باشد ، ضرب المثل های آن قوم است .مطمئنا فرهنگ و ادبیات فارسی باید مدیون همیشگی بزرگواری چون مرحوم استاد دهخدا باشد . جمع آوری کتاب بزرگ « امثال و حکم » باعث شد ، این کتاب به عنوان مرجع اصلی ضرب المثلهای فارسی شناخته شود .

اما متاسفانه تا کنون چنین اتفاقی در زبان ترکی نیفتاده است (ترکی آذربایجانی ) . امثال و حکم ترکی ، در کتابهای گوناگون به صورت پراکنده و ناقص ثبت شده است و تاکنون باز هم متاسفانه ، کار جامعی در زمینه ثبت و ضبط کامل ضرب المثلهای ترکی نشده است . پارسال بود که این فکر ها را می کردم. با این که طی بیست و چند سال زندگی ام ضرب المثلهای فراوانی از زبان پدر و مادر و مادربزرگ مرحومم شنیده بودم ، باز هم مطمئن به غنای فرهنگ فولکولریک آذربایجانی نبودم . برای امتحان یک شب نشستم و هر ضرب المثل ترکی که به یادم بود را نوشتم . نتیجه شگفت آور بود : ظرف نیم ساعت ، منی که مطمئن بودم اطلاعات زیادی از مثلهای ترکی ندارم ، توانستم سیصد و خرده ای مثل بنویسم . پدرو مادرم نیز حدود هزاروپانصد مثل را گفتند .

و من تا امروز بیشتر از  چهار هزار و سیصد ضرب المثل ثبت کرده ام . حالا از هم زبانان و غیر هم زبانان ( برای همین این پست را به ترکی ننوشتم ) سبزی که می توانند به ما یاری سبز بکنند و چشم انتظار اسکناس سبز نیستند ، همان یاری سبز مزبور را می خواهم .

انواع کمکهای سبز ! : کتاب ، مجله ، جزوه ، نوشته ، پدر ، مادر ، پدربزرگ ، مادربزرگ و سایر بستگان سببی و نسبی که ضربالمثل ترکی بلدند !